Chromaticiteit is het gebruik van tonen buiten de diatonische schaal (de zeven-toonse majore/mineure schaal). Chromatische tonen zijn verhoogde of verlaagde versies van diatonische toonhoogtes, wat spanning, kleur en emotionele diepgang creëert.
Romantische componisten breidden chromaticiteit uit om de expressiviteit te vergroten:
Chromaticiteit werd een vitale woordenschat voor romantische componisten om meer drama en emotionele nuance te bereiken.