Acht Kenmerkende Kenmerken van Barokmuziek: Ornamenten, Contrapunt en Getrapte Dynamiek
Barok (ca. 1600–1750) wordt gedefinieerd door deze kenmerkende eigenschappen:
- Ornamenten: Trillers, mordenten, tussennoten, voorhalen – genoteerd of geïmproviseerd. Essentieel voor stijl.
- Contrapunt: Onafhankelijke melodische lijnen die verwikkelen (fuga, canon, inventio). Bach = piek.
- Basso Continuo: Cijferde bas (cello/fagot + cembalo/orgel) voorziet harmonische fundering doorheen.
- Getrapte Dynamiek: Plotselinge verschuivingen (luid ↔ zacht) via handstops of instrumenten toevoegen/weglaten – geen crescendo/decrescendo.
- Contrasterende Secties (Ritornello, Da Capo): Snel–langzaam–snel; tutti–solo afwisseling; duidelijke formele architectuur.
- Historische Instrumenten: Baroktrompet (natuurlijk), viola da gamba, cembalo, barokboog – distinct timbre.
- Vocaal Dominant: Opera, oratorium, cantate, passie – tekst-gedreven, affectenleer (Leer der Affecten).
- Wereldwijde Invloeden: Turks (Janitsjar), Spaans, Franse dansvormen (allemande, courante, sarabande, gigue) geïntegreerd.
vs. Klassiek: Minder ornamenten, meer homofonie, geleidelijke dynamiek, sonatevorm.
vs. Romantiek: Minder rubato, kleinere bezetting, objectieve expressie vs. subjectieve.