Een dyad is een twee-nootenakoord – de simpelste harmonische eenheid. In tegenstelling tot triaden (drie noten), impliceert een dyad harmonie door intervalkwaliteit alleen, wat openheid, ambiguïteit of spanning creëert afhankelijk van context.
| Naam | Intervallen | Klankkarakter |
|---|---|---|
| Majore dyad | Fondament + grote derde (bijv. C–E) | Helder, stabiel, suggereert majore tonaliteit |
| Mineure dyad | Fondament + kleine derde (C–Es) | Donker, somber, suggereert mineure tonaliteit |
| Reine kwint (power chord) | Fondament + rK (C–G) | Neutraal, krachtig, ambigu – rock/metal-stapel |
| Overmaatse dyad | Fondament + overmaatse kwint (C–Gis) | Gespenstig, dissonant, onopgelost |
| Verminderde dyad | Fondament + verminderde kwint (C–Ges) | Donker, onstabiel, leidend-toon spanning |
| Grote tweede / kleine zevende | Fondament + g2/k7 | Cluster-achtig, modern, spanningrijk |
Dyads zijn fundamenteel: ze destilleren harmonie tot zijn essentie, bewijzend dat twee noten immense expressieve kracht kunnen dragen.