Wanneer klassieke muziek tot prominentie rijz: De Klassieke Periode (1750–1830)
Klassieke muziek als een dominante, zelfbewuste kunstvorm steeg tot prominentie tijdens de Klassieke periode (ca. 1750–1830).
Belangrijkste Drijfveren
- De Wiense Klassieke School: Haydn, Mozart, Beethoven (vroeg) werkzaam in Wenen – muziek's hoofdstad. Ze codificeerden vormen: symfonie, sonate, strijkwartet, concerto.
- Openbare Concerthallen: Verschuiving van aristocratische patronage naar kaartkopende publiek (bijv. Wenen's Burgtheater, Londen's Hanover Square Rooms). Componisten worden freelancers.
- Amateurmuziekbeoefening: Piano in elke middenklashuis; notenuitgaven boom. Muziek wordt participatiecultuur.
- Uitgeverij & Critiek: Partituuren wijdverspreid; muziekkranten ontstaan (E.T.A. Hoffmann, etc.).
Voor & Na
- Barok (1600–1750): Hof/kerk functionele muziek; complexe contrapunt (Bach, Händel).
- Klassiek (1750–1830): Heldere, balans, vorm, melodie, publieke sfeer. Dit is wanneer "klassieke muziek" beroemd werd.
- Romantiek (1830–1900): Uitbreiding, emotie, virtuoosheid, nationalisme (Schubert tot Mahler).
De Klassieke periode vestigde de canon, de instituties en het publiek die "klassieke muziek" vandaag de dag dragen.