De valse stelling is: "Muziek die geluiden in een ongeorganiseerde structuur plaatst."
Deze definitie vertegenwoordigt muziek fundamenteel verkeerd. In haar kern is muziek de intentionele organisatie van geluid en stilte in de tijd. Elke muzikale traditie—of het nu Westerse klassiek, Indiase raga, West-Afrikaans trommen, of elektronische ambient is—berust op gestructureerde parameters:
Zelfs muziek die klinkt chaotisch (vrije jazz, noise, aleatorische werken) functioneert binnen door componist/uitvoerder gedefinieerde beperkingen. Echte willekeur is geen muziek; het is geluidskunst of stochelijk proces. Het moment dat menselijke intentie sonor materiaal structureert voor esthetische of communicatieve doeleinden, wordt het muziek—georganiseerde geluid.