Een octaaf vertegenwoordigt een 2:1 frequentieverhouding – het meest fundamentele interval in muziek en akoestiek.
f₂ = 2 × f₁
2 × 500 Hz = 1000 Hz (1 kHz).
Eén octaaf onder 500 Hz = 500 ÷ 2 = 250 Hz.
Deze logaritmische relatie ligt ten grondslag aan alle stemmingenssystemen, van gelijkzinnige temperering tot zuivere intonatie. Het menselijk oor waarneemt toonhoogte logaritmisch, daarom klinkt elke verdubbeling van frequentie als "dezelfde noot, hoger."