Strijkwartetten zijn een van de meest populaire en prominente vormen van kammermuziek, en hebben hun populariteit al honderden jaren gehandhaafd. Terwijl strijkwartetten bekend zijn om klassieke muziek te produceren, kunnen ze verschillende muzieksoorten spelen – waaronder Cajun, rock 'n roll en pop. Strijkwartetten bestaan typisch uit twee violen, een altviool en een cello, hoewel ze elke combinatie van vier snaarinstrumenten kunnen zijn. In een strijkwartet is elke speler op een of andere manier solist.
De viool is het meest gebruikte instrument in een orkest, en in een strijkwartet is de eerste viool verantwoordelijk voor het dragen van de melodie. De eerste viool speelt de hoogste noten en de snelste passages. Aangezien de eerste viool de meest moeilijke passages speelt, is de musicus die dit instrument bespeelt de leider van de groep, en vaak de meest getalenteerde musicus. De tweede viool ondersteunt de eerste viool, als een achtergrondzanger, en speelt meestal in een lager register dan de eerste viool. Dit helpt een vollere klank aan de muziek te geven.
Iets groter in formaat dan violen, en met een diepere toonhoogte, worden altviolen gebruikt om middelhoog harmonische ondersteuning te bieden tussen de violen en het basinstrument. Hoewel de altviool traditioneel minder spannende rollen speelde dan de violen, zoals het verdubbelen van de passages van de violen in een lagere octaaf, hebben recentere componisten stukken geschreven voor de altviool met solo-leids en flutterende runs.
De cello is groter dan de viool en altviool, en levert een diepe, rijke, zachte klank, vergelijkbaar met de tenorstem in een koor. De cello is de bas van het traditionele strijkwartet, het omlijst de harmonische basis van een stuk terwijl de violen en altviolen erboven en eromheen spelen. Soms wordt een contrabas vervangen voor een cello in een strijkwartet. Een contrabas is nog groter dan een cello, ongeveer zes voet hoog, en is het snaarinstrument met de laagste toonhoogte. De contrabas geeft een zwaar fundament aan de muziek, leg een fundering waarop de hogere snaarinstrumenten kunnen spelen.