De kopersectie van een orkest, symfonie of harmonieorkest, leent de uitvoering een reeks lagere toonhoogtes die de muziek verdiepen. Terwijl fluiten en klarinetten delicieus en mooi zijn, is de kopersectie de thuisbasis van instrumenten die luid, groot en wanneer correct bespeeld, mooi en rijk kunnen zijn. Het label van een koperinstrument omvat alle instrumenten die van koper gemaakt zijn en die vertrouwen op mondpositie om toonhoogte en toon te veranderen.
De trompet en cornet zijn de kleinste en hoogste toonhoogte van de kopersectie-instrumenten. Ze kunnen zeer hoge noten spelen en gebruiken een mondstuk en een trillende lip om de beste klanken te produceren. Toonhoogte kan gewijzigd worden door simpelweg de positionering van de mond te veranderen. Ze gebruiken slechts drie kleppen om elke noot te spelen. Een trompet was oorspronkelijk een lange, rechtopstaande hoorn gebruikt voor de strijd. De buis was gekrulld, wat het draagbaarder maakte, en een nog rijker toon creëerde.
De hoorn bestaat uit 12 voet buismateriaal dat in een cirkelvormige vorm is gewikkeld. Spelers plaatsen hun dominante hand op de buis bij het mondstuk, en de andere hand in de bel van de hoorn. Een ander driedradig instrument, dit produceert een zachte en zachte toon, perfect voor stukken als De Blauwe Donauwals. Het mondstuk is smal, en gemakkelijk te manipuleren door mondpositie om verschillende toonhoogtes te creëren.
De bashoorn is een instrument dat vertrouwt op positionering in plaats van kleppen om de noten en tonen te veranderen. Het is een lange negen voet buismateriaal dat gekrulld is, met een mobiele schuif die in en uit de buis beweegt om verschillende noten te creëren. Het heeft een tenortoon, en zijn vorm en grootte maken het veel beter voor langzamere stukken die kleur en toon nodig hebben dan voor snelle stukken.
De bas is de grootste van alle kopersectie-instrumenten en creëert een diepe, bas toon voor het orkest. Een bas wordt rechtop bespeeld, meestal rustend op de stoel tussen de benen van de speler. Het gebruikt een driedradig mechanisme om noten te veranderen, en de lippen die trillen in het mondstuk zijn de katalysator voor het veranderen van toonhoogtes. Er is ook een kleinere versie van de bas, bekend als de bariton, die iets hogere toonhoogtes en tonen maakt.
De sousafone wordt vaker gebruikt in marsorkesten, aangezien het in feite een bas is die volledig om het lichaam wikkelt voor steun en gemakkelijk dragen. Vanwege de gekrulde buis, maakt het een klank iets anders dan de bas en heeft het niet zo diepe een toon als de bas.