Deze zinnen vangen het lexicon van 1969's counterculture—antiorlogactivisme, psychedelisch optimisme, communautair idealisme, en een generatieovertuiging dat de oude orde instortte. Ze klonken op Woodstock, in Haight-Ashbury, op protestbordjes, en in studentenkamer gesprekken. Een halve eeuw later blijven ze afkorting voor een jaar waarin de culturele grond verschuifde.