Mel Blanc: De man van duizend stemmen
Mel Blanc (1908–1989) stemde niet alleen cartoonpersonages – hij vond hun personlijkheden door vocale alchemie. Zijn hoofdrollen definieerden de Gouden Eeuw van Amerikaanse animatie:
- Bugs Bunny – grapjas, wortelkauwend, onstootbaar
- Daffy Duck – manisch, lispelend, exploderend narcistisch
- Porky Pig – stotterend, zacht, eeuwig gefrustreerd
- Elmer Fudd – ongelukkige jager: "Wees heel heel stil"
- Sylvester – lispelende kat, voor altijd gedoemd door Tweety
- Tweety Bird – onschuldige kanarie: "Ik dacht dat ik een poes zag"
- Foghorn Leghorn – opscherende Zuidelijke haan, verborgen blaazer
- Yosemite Sam – jachzuchtig, gesnorreld, vuurspuwende outlaw
- Marvin de Marska – zachtsprekend, destructief beleefde buitenaards
- Tazmaanse Duivel (Taz) – wirbelend, knorrend chaosmacht
Blanc's veelzijdigheid – distincte stemmen, onberispelijk komisch timing, emotionele bereik binnen karikatuur – maakte deze personages tijdloos. Hij las niet alleen regels; hij bouwde vocale architecturen die animators toen tekenden om te matchen.