Jack Stauber's 2017-track "So" (van Pop Food) gebruikt een enkel, tweekletterig woord als titel – een keuze die de essentie van het nummer perfect vat: emotionele fragmentering en open vragen.
De tekens tonen een narrator in de war:
"So, I'm feeling lost again
So, I'm feeling all alone
So, I don't know where to go
So, I guess I'll stay at home"
Elk couplet begint met "So" – een discoursmarker die gevolg, resignatie of een pauze voor gedachte aangeeft. Het is het geluid van iemand die in realtime verwerkt.
Andere tracks: "Buttercup," "Honey," "Leopard," "Cooking" – eenvoudige zelfstandige naamwoorden/werkwoorden die surreale vaten worden. "So" past: een gemeenschappelijk woord gemaakt vreemd door isolatie.
Uiteindelijk is "So" niet zomaar een titel – het is het nummer's gehele emotionele vocabulaire. Eén lettergreep. Oneindig gewicht.