Bob Dylan's verhouding met de single-charts is fascinerend – zijn culturele voetafdruk overstijgt zijn Billboard Hot 100-plaatsingen, toch scoorde hij een verrassende reeks hits over vier decennia. Zijn commercieel piek kwam in de midden jaren '60, maar de Nobellaureaat brak de charts nog lang na de folk-rock-explosie.
Sommige van Dylan's meest iconische composities – "Blowin' in the Wind," "The Times They Are a-Changin'," "Mr. Tambourine Man," en "All Along the Watchtower" – scoorden nooit als zijn eigen singles. In plaats daarvan werden ze massive hits voor andere artiesten: Peter, Paul & Mary, The Byrds, en Jimi Hendrix, respectievelijk. Dit disconnect tussen Dylan's single-prestaties en zijn songwriting-invloed benadrukt een carrière waar albumverkopen, culturele impact en artistieke nalatigheid altijd het echte verhaal vertelden.