Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Overig theater

Technieken Voor Vrouwelijke Spraak

Een van de meest moeilijke hurdles voor een transgender vrouw om te nemen is haar stem. Een transgender vrouw is een man die ervoor kiest om als vrouw te leven. Een man die zich presenteert als vrouw met een mannelijke stem kan in ongemakkelijke situaties komen bij het bewegen door de alledaagse samenleving. Maar een vrouw met een van nature diepe stem kan ook profiteren van feminiserende stemtechnieken.

Ademhalingstechnieken

Spraak begint met de adem; de lucht vibreert de stemmenbanden en creëert geluid. Spraakpathologen noemen deze trilling fonatie; het is de bron van geluid. Respiratie is de energiebron van het geluid, of de daadwerkelijke lucht die uit de longen komt. Een aantal stemtrainingsmethoden benadrukken het belang van ademen vanuit de buik. Het geeft niet alleen de spreker een krachtige energiebron voor de stem, maar ontspannt ook het lichaam, wat het meer responsief maakt op verandering. Een spreker kan haar ademhaling testen door een hand op haar onderbuik te leggen terwijl ze spreekt. Als de spreker voelt dat de buik intrekt tijdens het spreken en loslaat wanneer ze stopt, dan ademt ze door haar diafragma.

Toontechnieken

Mannelijke en vrouwelijke toon zijn eigenlijk heel vergelijkbaar, ze zijn slechts gescheiden door een half octaaf verschil. De fout die veel mannen maken bij het nabootsen van een vrouwelijke stem is de stem dwingen in een hogere toon en falsetto worden; dit wist de natuurlijke muziek van een vrouwelijke stem uit. Een spreker oefent het veranderen van de toon in zijn stem door geluiden te vocaliseren, zoals he, hoe en ha, terwijl hij de ene hand tegen zijn keelkoppeltje houdt en de andere op zijn buik. Hij start de geluiden in zijn natuurlijke toon, en gaat dan net iets omhoog. Wanneer hij zijn toon omhoog beweegt, voelt hij een hobbel tussen de veranderingen. Dit is een plek waar spanning is tussen de twee tonen. Hij oefent deze overgang over de hobbel voort tot hij de overgang naar de vrouwelijke toon beheerst.

Resonantietechnieken

Resonantie is een van de hoofddifferentierende factoren tussen een mans en een vrouws stem. Resonantie gebeurt wanneer geluid afkaatst aan de binnenkant van de stemkast en een man heeft meer ruimte in zijn stemkast, dus zijn stem is meer resonant. Een spreker ontdekt het bereik van zijn stemkast door zijn stem in falsetto te forceren. Echter, in falsetto blijven is niet wenselijk omdat het een barrière creëert voor tonaliteit. Hij houdt het falsetto vast terwijl hij zijn toon verlaagt. Wanneer hij de laagste toon in falsetto raakt, voelt hij een trilling in het onderste deel van zijn stemkast. Dit is de plaatsing in de stemkast voor een vrouwelijke stem.

Toonbereik En Articulatietechnieken

Een man gebruikt volume meer dan toon om een punt te maken, en een vrouw gebruikt meerdere tonen binnen elke zin om hetzelfde punt te maken. Deze constante fluctuatie in toon geeft het zangachtige aspect aan een vrouwelijke stem. Om tonale veranderingen te oefenen, combineert een spreker verandering in tonen met articulatieoefeningen. Articulatie is de vorm die letters en woorden maken in de mond terwijl ze gesproken worden. Vrouwen neigen ertoe om woorden af te ronden voor een meer consistente vloei in zinnen, scherpe breuken in gesprek te vermijden. Deze oefeningen tot een extreem nemen en dan terugtrekken is beter dan langzaam beginnen, omdat de verschillen in geluid makkelijker te voelen zijn wanneer ze geëxagereerd zijn.

Overig theater

Related Categories