Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Overig theater

Hoe je een tragedie en komedie vergelijkt en contrasteert

De verschillen tussen "The Tragedy of Macbeth" en "A Midsummer Night's Dream" zijn duidelijk in het theater, maar soms is het moeilijk om precies te beslissen wat een stuk een tragedie of een komedie maakt. Er zijn minder duidelijke verschillen tussen de twee stukcategorieën. Er zijn ook enkele gelijkenissen tussen de twee vormen.

Instructies

Tragedie contrasteren tegen komedie

  1. Bestudeer de personages in de twee genres. Tragische personages neigen ertoe eenvoudiger te zijn. Dit betekent niet dat ze dom zijn, het betekent dat ze problemen op eenvoudige, rechtdoorzeemanieren benaderen. De wereld ziet er meer zwart-wit uit voor het tragische personage. Het komische personage is typisch complexer en flexibeler in zijn attributen, en benadert situaties met meer finesse. De wereld verschijnt in grijze tinten voor komische personages. Ze moeten ook omgaan met meer wendingen en keer in hun plots dan tragische personages.

  2. Let op een ander verschil tussen de typen personages: hun vermogen om emotioneel betrokken te raken. Lady Macbeth bedenkt een moord, wordt dan gek en doodt zichzelf. In "A Midsummer Night's Dream" wordt Titania door haar liefde Oberon in de maling genomen om verliefd te worden op een ezel. Zodra de tover wordt verbroken en Titania weer zichzelf is, gaat ze terug naar het liefhebben van Oberon en leven ze gelukkig ever after. Hoewel de twee situaties enorm verschillen, vertoonen ze de emotionele betrokkenheid van de personages in elk genre. Emoties drijven tragische personages tot moord of zelfmoord, terwijl ze komische personages drijven om elkaar na te jagen en grappen te maken.

  3. Besef dat tragische personages zich bezighouden met de menselijke ziel, terwijl komische personages meer seculier zijn. Tragische personages handelen uit eer en wraak, terwijl komische personages handelen omdat ze seks, eten of plezier willen.

  4. Herken dat komische personages meer vergevensgezind zijn dan hun tragische tegenhangers, en geneigd zijn tot pacifisme in plaats van militarisme. Sir Toby Belch in Shakespeares stukken was ooit deel van het leger, maar gaf het op om de hele dag te drinken. Othello, aan de andere kant, blijft een krijger en handhaaft de eer van een soldaat doorheen zijn stuk.

  5. Zie ook dat tragische personages, met weinig uitzonderingen, onkritisch denken gebruiken. Dit betekent dat ze de sociale, politieke of godsdienstige orde van dingen niet in twijfel trekken. Ze weten dat ze, door te vragen, in hun wereld streng gestraft kunnen worden. Komische personages neigen ertoe meer kritische denkers te zijn, de sociale normen van hun tijd in twijfel trekkend. Ze wijzen op de incongruenties in de structuur van hun samenleving.

Tragedie en komedie vergelijken

  1. Bestudeer de personages in elk genre opnieuw, en je zult vinden dat alle personages op een of andere manier geflawd zijn. De Grieken vormden het idee van hubris, wat extreme hoogmoed in een personage is. Dit is één flaw. Andere omvatten Lady Macbeth's ambitie, Helena's liefde voor Demetrius en Hamlet's onvermogen de daad van het doden van zijn oom te voltooien. Alle personages hebben flaws, wat de reden is waarom we ze graag bekijken. Ze zijn als wij.

  2. Let op dat in elk genre het verhaal begint met een probleem. De loop van alle stukken neemt personages door problemen heen naar een conclusie. Typisch eindigt een tragedie in een droevig einde, met dood, ballingschap of verlies van een geliefde. Komediës eindigen bijna altijd gelukkig, met huwelijken, dans en gezang; echter, elk genre begint altijd met een probleem dat opgelost moet worden.

  3. Begrijp ook hoe de narrative plots vergelijkbaar zijn. In "Oedipus Rex" en "A Midsummer Night's Dream," beginnen beide stukken met hetzelfde probleem. Er is een pestepidemie in het land, en die moet gestopt worden. De eerste eindigt in Oedipus die zich zijn eigen ogen uitkaakt omdat hij beseft dat hij de oorzaak is van de pest. Tegenovergesteld, de laatste eindigt in vreugde. De pest in "A Midsummer Night's Dream" werd veroorzaakt door twee feeën, die vochten, dan hun liefde versoenden in het eind. De basale narrative plotpunten in elk stuk zijn erg vergelijkbaar.

Overig theater

Related Categories