Elizabethaanse theaterpubliek: Luid, interactief, ver van stil
Nee. Shakespeares publiek was levendig en volksmondig – het tegenovergestelde van de huidige stille eerbied.
De realiteit
- Eten, drinken, praten gedurende de hele voorstelling.
- Juchen, schelden, fluiten – vooral in de yard van de Globe.
- Groundlings (staande toeschouwers, "stinkards") waren bijzonder ruzie – schouder aan schouder, bier-gevoed, verbaal betrokken.
- Gallants (rijke jongemannen) zaten soms op het toneel, kleding te tonen en luid commentaar te geven.
Waarom het ertoe doet
Schreef voor deze energie. Monologen eisen aandacht; komediën spelen naar de put; vechtscènes bevorderen de yard. De stil, eerbiedige sfeer van modern theater is een 19e-eeuwse uitvinding. Elizabethaans theater was een sport, een markt, een ruzie – en de stukken waren gebouwd om te overleven.