De jaren '60 markeerden een keerpunt voor Caraïbs theater – postkoloniale naties die hun eigen dramatische stem zochten. Drie bedrijven, binnen vier jaar na elkaar opgericht, legden de basis voor een levendige regionale traditie.
Oprichter: Greta Somaire
Basis: Kingston, Jamaica
JMT was pionier in de integratie van Jamaicaanse volkskunstvormen – mento, jonkunnu, revival Zion – in musical theater. Producties als Jamaica Way en Banana Boy mengden lokaal dialect, dans en mythologie met Broadway-structuur. Somaire's eis aan professionele standaarden (betaalde acteurs, gerepetiteerde muzikanten, ontworpen decors) verheft theater van amateuristieke bezigheid tot haalbare carrière. JMT opleidde een generatie artiesten die Jamaica's film/TV-bloei zaaiden.
Oprichter: Errol Hill (geleerde-regisseur, later Yale-professor)
Basis: Port of Spain, Trinidad & Tobago
TTW positioneerde theater als maatschappelijke discussie. Hill stelde sociaal en politiek geladen werken in scène – Derek Walcott's Dream on Monkey Mountain, Errol John's Moon on a Rainbow Shawl, originele scripts die ras, klasse en post-onafhankelijkheidsdesillusie aanpakten. De "Theatre in the Round"-opstelling democratiseerde publiek-artiest-dynamiek. TTW werd de internationalst erkende Caraïbische compagnie, met tournées naar Londen, New York en FESTAC '77 in Lagos.
Oprichter: Frank Collymore (redacteur van Bim literair tijdschrift)
Basis: Bridgetown, Barbados
BTG vestigde zijn werk in specifiek Barbadiaans ("Bajaans") belevenis – taal, landschap, mondelinge geschiedenis. Collymore innoveerde door volks tradities (tuk-band ritmes, landship-pracht, crop-over festivals) in dramatische structuur te vlechten. Producties als The Emancipation Play en Crop Over behandelden culturele rituelen als levende dramaturgieën, niet als museumstukken. BTG's gemeenschap-ingebedde model – in scholen, dorpen, suikervelden – maakte theater toegankelijk buiten Bridgetown's elite.
Modern Caraïbs theater – Nobelprijswinnaar Walcott, Tony-winnaar Dominique Morisseau, het jaarlijkse CARIFESTA – staat op hun schouders.