Filipijns Theater: Van Sinakulo tot PETA – Een Levend Ecosysteem
Filipijns theater is een palimpsest van inheemse, Spaanse, en Amerikaanse lagen – bloeiend van barrio-pleinen tot het Cultural Center of the Philippines.
- Sinakulo: Vasten-passiespel. Gemeenschap uitgevoerd. Leven, dood, verrijzenis van Christus. Straattheater als devotie.
- Komedya (Moro-Moro): Volkstheater met muziek, dans, gestileerde strijd. Historische/legendarische plots. Festival vastgoed.
- Sarswela: Spaans-afgeleid muziektheater (Tagalog/Spaans). Romantiek, komedie, maatschappelijke commentaar. De "soap opera" van zijn tijd.
- Bodabil: Vaudeville-stijl variety (1920s–60s): komedie, lied, dans, magie. Entertainment als verzet.
- Contemporain Theater: Realisme, experimenteel, devised, politiek, LGBTQ+, solo. Compagnies: PETA (Philippine Educational Theater Association), Tanghalang Pilipino (CCP resident), Dulaang UP (universiteit).
Het ecosysteem ademt: oude rituelen voeden moderne experimenten; universiteitslabs voeden gemeenschapsbühnes. Het is theater als nationale conversatie.