Shakespeares Globe Theatre was niet alleen een podium voor drama - het was een jachtdomein voor zakdiefjes (zakkenrollers) en oplichters. Tijdgenootlijke verslagen beschrijven ze als opererend door heel het schouwburg - naar verluidt overal behalve het podium zelf.
Ze werkten vaak in gecoördineerde paren met een gespecialiseerd instrument: een lange staaf (60–90 cm) met een scherp mes aan de top. Een medeplichtige afleidde het slachtoffer - aanstootten, in gesprek gingen, of doenden alsof ze struikelden - terwijl de ander de staaf in de zak of portemonnee van het slachtoffer schuifelde, de bodem insneed om de munten in een wachtende hand of zak te laten vallen. De overvolle, zwak verlichte yard (waar de "groundlings" stonden) en de afgeleide aandacht van toeschouwers creëerden ideale omstandigheden voor deze handgeschik diefstal.
Deze criminele onderstroom was een erkend deel van het theaterbezoek, waarnaar verwezen werd in stukken en pamfletten uit die tijd.