Drie Publieksniveaus in Shakespeare's Theater: Groundlings Tot Heren
Elizabethaanse openbare schouwburgen (Globe, Rose, Swan) stratificeerden toeschouwers verticaal op prijs en privilegie:
Niveau 1: De Herenkamers / Herenkamers (Bovenste Galerij, Podiumzijde)
- Kost: 6 penningen – 1 schelling (12d)
- Zitplaatsen: Gestoelde krukjes, soms op podium zelf
- Privileges: Konde onderbreken, liedjes vragen, gezien worden
- Demografisch: Aristocraten, gentry, rijke kooplieden
Niveau 2: De Galerijen (Midden & Bovenste Lagen)
- Kost: 2–3 penningen
- Zitplaatsen: Houten banken, overdekt
- Privileges: Fruit/notenen gooien (genegenheid of protest); betere zichtlijnen
- Demografisch: Burgers, leerlingen, vrouwen van stand (vaak gemaskerd)
Niveau 3: De Plein / Put (Grondniveau)
- Kost: 1 penning (staan)
- Positie: Schouder-aan-schouder, openlucht, 3+ uur
- Gedrag: Fluiten, juchen, schelden, eten, drinken, urineren (volgens geruchten)
- Demografisch: "Groundlings" — arbeiders, dienaren, jongeren, zakkenrollers
Economische Motor
1.500–3.000 capaciteit. Groundlings = volume (£6–12/voorstelling). Galerijen = marge. Heren = prestige. De mix creëerde de commerciële levensvatbaarheid die professioneel theater onderhield.