Emily Brontë plaatst beide landgoederen op de Yorkshire Moors – een door de wind gezaaide, struikheide-bedekte plateau van golvende heuvels, gritsteen-uitstekingen en droge steenmuren.
De moors' isolatie, harde schoonheid en doorlatendheid (geesten dwalen er vrij) maken het landschap een personage zelf: indifferent, eeuwig, vormgevend voor allen die er wonen.