In 1605 deed Shakespeare een slimme investering – het kopen van een aandeel in de Stratford tienden (pacht van parochiale inkomsten) – die een significant jaarlijks inkomen opleverde. Deze financiële onafhankelijkheid stelde hem in staat om te pensioneren van de dagelijkse kweling van het Londense theater en terug te keren naar Stratford-upon-Avon als een heer met bezittingen.
Bevrijd van de druk om stukken te produceren voor overleving, trad hij zijn meest experimentele fase. Met tijd om te verfijnen in plaats van te haasten, schreef hij de torenhoge late werken: Hamlet (c. 1600–01, maar later gepolijst), King Lear (1605–06), en The Tempest (1610–11). Geld schreef de stukken niet; maar het kocht de stilte waarin ze gehoord konden worden.