Als je jong van hart bent, geniet van het bedenken van verhalen voor kinderen en een lang geheugen hebt voor achtertuinspellen van 'laten doen alsof', dan is de volgende stap in je hobby of carrière als auteur misschien het schrijven van een kinderstuk. Of je het nu doet voor de vermaak van je eigen nakomelingen en hun klasgenoten, of je streeft naar professionele publicatie, hier is wat je moet weten om te beginnen. Voor dit artikel gelden deze stappen voor nieuwkomers op de jeugdtheatermarkt.
Identificeer de leeftijdsgroep waar je voor wilt schrijven en of je bedoelt dat ze zelf in het stuk spelen of in het publiek zitten om het te bekijken uitgevoerd door volwassenen. Uitgevers en productiehuizen verdelen de jeugdmarkt in vier groepen: kleuters, basisschool, middenschool en middelbare school. Bezoek voorstellingen van kinderstukken gericht op jouw gekozen groep en bestudeer gepubliceerde scripts van bronnen als Eldridge, Contemporary Drama Service en PLAYS Magazine om je vertrouwd te maken met leeftijdsgeschikte taal, structuur, tempo en productie-eisen.
Bedenk een thema, genre en verhaallijn die resoneren met het referentiekader van je doelgroep. Hoe jonger het kind, hoe meer succes je hebt met eenvoudige plots met dezelfde fantasie- en avontuurelementen waar ze al bekend mee zijn uit sprookjes. Oudere kinderen neigen naar langere scripts die meer realiteitsgegrond zijn en thema's aanpakken over vriendschap, familie, groepsdruk, maatschappelijke kwesties en culturele diversiteit. Kinderen van alle leeftijden houden van komedies en mysteries, maar oudere klassen passen beter bij drama en lichte romance.
Test je stukidee op een kind of twee voordat je het daadwerkelijk schrijft, door het hardop te vertellen alsof het een kort verhaal was. Als ze aan je lippen hangen, is dat een goed teken dat je plot houdbaar is voor een gekostuumde productie. Als ze met de ogen rollen, gapen of weglopen, kun je ongeveer dezelfde reactie verwachten van andere kinderen van dezelfde leeftijd.
Maak een voorlopige lijst van alle personages en settings die je nodig hebt om je verhaal te vertellen. Voor uitgevers en producenten worden grootcast-contemporaire stukken met meer rollen voor vrouwen dan mannen geprefereerd boven kleincast-producties die meerdere decors, requisieten en kostuumwissels vereisen.
Creëer een driedelige outline voordat je begint met het script. Zelfs als je een schetsje van 15 minuten schrijft, moet de structuur voldoen aan het traditionele formaat van begin, midden en einde. Het eerste deel introduceert de hoofdpersonages en stelt de conflict dat het verhaal drijft. Het tweede deel verergerd de problemen van de protagonist en hint dat ze haar zoektocht kan verliezen. Het derde deel zet de protagonist voor een dilemma en dwingt haar de grootste risico te nemen om de conflict of zoektocht op te lossen. Streef naar een gelijkmatige verdeling van actie over de drie delen.
Maak je vertrouwd met toneelterminologie zodat je op papier kunt aangeven wanneer en waar personages hun intrees en uittrees maken en waar meubels staan. Als je op het toneel staat en het publiek aankijkt, is dat 'downstage' (DS). Als je je omkeert naar de achterwand, is dat 'upstage' (US). Toneellinks (SL) en toneelrechts (SR) zijn je eigen links en rechts als je het publiek aankijkt. Midden toneel (CS) is in het midden. De letters 'U' en 'D' kunnen SL en SR voorafgaan om plaatsing boven of onder de middenlijn aan te geven.
Open een nieuw Word-document, zet marges op 1 inch aan elke kant en enkelvoudige interlinie. Gebruik Courier of Times New Roman 12 pt. Centreer de titel in hoofdletters bovenaan en zet je naam eronder. Voeg vier harde returns toe, ga naar de linkermarge en typ 'CAST OF CHARACTERS' in hoofdletters. Lijst elk personage op een aparte regel met korte beschrijving. Voorbeeld:
Emily Rathbone - een 10-jarig meisje detectief
Mn. Rathbone - Emily's vader
Voeg twee harde returns toe na de laatste personagenaam en typ 'CIRCA AND SETTING' in hoofdletters. Twee regels eronder geef je aan wanneer en waar het verhaal speelt (bijv. 'Heden, een klein stadje in Iowa'). Maak twee harde returns en typ 'AT RISE' in hoofdletters gevolgd door een dubbele punt. Wat je nu schrijft is een korte beschrijving van wat het publiek eerst ziet als het gordijn open gaat. Maximaal een alinea, met uitleg over setting, meubels, requisieten en of er al iemand in de scène is.
Zet drie tabbladen in je document. De eerste op 5,7 cm, de tweede op 7 cm, de derde op 7,6 cm. Toneelschrijven bestaat uit actiescènes, dialogen en parentheticals (aanwijzingen hoe een regel gezegd moet worden). Om aan te geven wie spreekt, tab naar de 7 cm markering en typ de personagenaam in hoofdletters. Als je wilt dat de acteur de regel op een bepaalde manier zegt, voeg een return toe en tab naar 5,7 cm; zet de aanwijzing tussen haakjes. Voeg een return toe en typ de dialoogregel aan de linkermarge. Lange regels lopen door tot de rechtermarge en springen dan automatisch terug.
Tab naar de 7,6 cm markering als personages de scène binnenkomen of verlaten of fysieke acties uitvoeren. Wat lastig is met Word, is dat je alle regies in een blok moet uitlijnen dat niet helemaal naar de linkermarge springt.
Herhaal deze stappen door het hele stuk. Werven vrienden om de dialogen hardop voor te lezen om te zorgen dat het natuurlijk klinkt. Het is ook een goed idee om een Flesch-Kincaid score te laten lopen op je eindproduct om te controleren of de woordenschat consistent is met de begripsvaardigheid van je acteurs en publiek. Deze leesbaarheidsfunctie in Word zit in het menu van spelling en grammatica en genereert een analyse van leesgemak en aantal passieve zinnen.