In 1946 huurde Henry Ford II — 28, ongetest, een bedrijf overnemend dat $9 mln per maand verloor — tien veteranen van de statistische controle van de Army Air Forces. De pers doopte hen de "Whiz Kids." Ze haatten de naam. Ze redden Ford.
(David Packard — HP-medewerker — was een nauwe medewerker, geen lid.)
Introduceerden moderne managementwetenschap in een feudale onderneming: statistische procescontrole, kostenrekening, langetermijnplanning, datagedreven besluitvorming. Vervingen "buikgevoel" door cijfers. Maakten Ford in 18 maanden winstgevend.
"Whiz Kids" was mediakorte — jeugd, IQ, snelheid. Ze noemden zichzelf "de Statistische Controlegroep." De naam bleef hangen omdat het ze irriteerde. Ze waren geen kinderen; ze waren systeemdenkers die bewijzen dat cijfers intuïtie winnen.