De regel verschijnt in King Lear 5.3.11: "We zullen leven, / En bidden, en zingen, en oude verhalen vertellen, en lachen / Om vergulde vlinders."
In de gevangenis verbeeldt Lear een eenvoudig leven waaruit hij hofnarigheid observeert. "Vergulde vlinders" = hoflieden: mooi, ornamentaal, kwetsbaar, kunstmatig veredeld (verguld). "Lachen om" betekent door de voortekening heen kijken—herkennen van macht's theater vanuit een positie van hard-verworven wijsheid. Het betekent Lear's transformatie van bedrogene koning tot helderziende nar.