Classieke komédie onderscheidt zich door wittigheid, sophistication en woordspel – ironie, satir en sarkasme inzetten in plaats van grof, vulgair of slapstick-humor. Het creëert een gepolijste, intelligente humoristische sfeer door scherpe observatie en situationele komédie in plaats van laagbegaafde grapjes.
Denk aan Oscar Wilde's salon-repartie, Dorothy Parker's zurige bonmots, of de verbaal vechtsport van Frasier en The Marvelous Mrs. Maisel. De humor ontspringt aan intelligentie die absurditeit herkent – niet aan het overtreden van taboes of het spotten met kwetsbaarheid. Classieke komédie nodigt het publiek uit om zich slim te voelen om de grap te snappen; het vleugelt in plaats van te panderen.
Dit is geen "schone" komédie (die slechts belediging vermijdt) maar verheven komédie – waar het mechanismen van humor cognitieve vreugde is in plaats van schok of herkenning van gedeelde verlegenheid.