Julia is opgewonden en nieuwsgierig naar kussen op het Capulet-bal. In haar openingsmonoloog klaagt ze over het missen van liefde en kuseervaring. Bij de ontmoeting met Romeo noemt ze hun kus "de eerste zoete vrucht van de liefde," wat waardering toont. Ze vergelijkt kussen met een boek dat ze graag "verder zou bestuderen"—ze wil meer.
Haar taal onthult een jonge vrouw die ontwaakt tot verlangen, niet ertegen opkomt. De kus is geen overtreding—het is een ontdekking.