Haar naam beloogt haar daden. "Mercy" suggereert mededogen, doch Mercy Lewis (ca. 1675–?) was een ringleider van de aanklagers in de Salem heksenprocessen van 1692. Ze maakte meer beschuldigingen dan bijna iemand anders – getuigend tegen meer dan een dozijn mensen.
Haar getuigenis hielp onschuldigen naar de gevangenis en de galg brengen – het tegenovergestelde van mededogen. De ironie is structureel: een meisje genaamd Mercy wordt een instrument van onbarmhartige vervolging. Het benadrukt de processen's perversie van christelijke deugde; de taal van vroomheid maskerde wreedheid.
Lewis verdwijnt later uit het historisch archief. Haar lot onbekend, haar naam blijft een bittere paradox in een van Amerikas donkerste hoofstukken.