Het aanwijzen van een enkele uitvinder van de "eerste" cartoon is onmogelijk omdat de definitie van animatie de afgelopen twee eeuwen dramatisch is verschoven. Wat we vandaag als een cartoon herkennen, is het resultaat van een samenwerkende evolutie van optische speelgoed, experimentele filmmakers en visionaire vertellers. Hier is een overzicht van de sleutelpioniers die het medium frame voor frame bouwden.
Lang voordat filmbestand bestond, zochten mensen beweging vast te leggen. Pre-cinema apparaten zoals de fenakistiscoop (1832), zoetroop (1834) en praxinoscoop (1877) gebruikten draaiende schijven of trommels met opeenvolgende beelden om de illusie van beweging te creëren door persistentie van het gezichtsvermogen. Nog eerder gebruikten grottekeningen, Egyptische hieroglyfen en schaduwpoppentheater opeenvolgende beelden om verhalen te vertellen, dienend als conceptuele voorouders van het storyboard.
Het vroegste overlevende voorbeeld van traditionele handgetekende animatie op standaardfilm is Fantasmagorie, gecreëerd door de Franse karikaturist Émile Cohl in 1908. De korte film bevat een stokfiguur-protagonist die door een surreële, stroom-van-bewustzijn wereld navigeert waar objecten vloeiend in elkaar overgaan – een wijnfles verandert in een bloem, die een olifant wordt. Cohl tekende elk frame op papier, fotografeerde het en veranderde de tekening lichtjes voor het volgende frame, wat de fundamentele werkstroom van cel-animatie decennia voor de uitvinding van cels vestigde.
Terwijl Cohl het bewijs van concept leverde, verfinnden anderen het vak tot een kunstvorm en een bedrijf.
Little Nemo in Slumberland), bracht McCay ongekende vloeiendheid en persoonlijkheid in animatie. Zijn 1911 korte film Little Nemo toonde verbluffende ruimtelijke bewustzijn, maar het was Gertie de Dinosaurus (1914) dat alles veranderde. McCay trad live op in interactie met de geprojecteerde Gertie, beval haar te buigen, te dansen en te huilen. Gertie was niet alleen een bewegende tekening; ze had een distincte persoonlijkheid, ademde en verschuifde gewicht realistisch, wat de standaard vestigde voor karakteranimatie.
Fleischer combineerde engineering met entertainment. Hij vond de rotoscoop (gepatenteerd 1917), een apparaat dat animators toeliet om live-action beelden frame-voor-frame na te tekenen voor hyper-realistische beweging. Zijn "Out of the Inkwell" serie combineerde live-action en animatie naadloos. Fleischer Studios gaf de wereld duurzame iconen: de jazz-tijd flapper Betty Boop, de stoute Koko de Clown en de spinazie-gevoede zeeman Popeye. Ze introduceerden ook de "hoppende bal" zing-along en stereoptische 3D-achtergronden.
Disney vond animatie niet uit, maar hij ingenieerde de massa-aantrekkingskracht. Zijn studio introduceerde gesynchroniseerde geluid met Steamboat Willie (1928), wat Mickey Mouse in wereldwijde roem lanceerde. Ze volgden met de eerste Technicolor cartoon (Flowers and Trees, 1932), de multiplane camera voor diepte (The Old Mill, 1937) en de eerste speelfilm-lange geanimeerde film, Sneeuwwitje en de Zeven Dwergen (1937). Disney transformeerde animatie van een noveltie-kortfilm tot een narratief medium capabel van emotionele diepgang en industriële schaal.
De geschiedenis van cartoons is geen rechte lijn van een enkele genie. Het is een estafettewedstrijd. Émile Cohl gaf de getuige van de geanimeerde film door; Winsor McCay droeg het naar karakterspeel; Max Fleischer ingenieurde de technische baan; en Walt Disney bouwde het stadion waar de wereld naar toe kwam om te kijken. Deze erkenning van de lijn eer de ware aard van de kunstvorm: een collectief, iteratief meesterwerk.