Joker is een multivalente symbool; interpretaties verschuiven per tijdperk/maker:
Batman = Controle, Regels, Structuur. Joker = Entropie, Willekeur, Anarchie. Hij pleegt misdaden zonder winstoogmerk – alleen om te bewijzen "iedereen kan vallen."
Joker belichaamt Batman's onderdrukte duisternis: geweld, waanzin, verlangen zijn eigen code te breken. "You complete me." (Dark Knight)
Leven heeft geen inherente betekenis. Moraliteit is een grap. De "één slechte dag"-thesis (Killing Joke): geest gezondheid is breekbaar; trauma onthult de leegte.
Reflecteert systeemfalen: armoede, corruptie, geestelijke gezondheidsvernachting. Gotham creëert zijn eigen monsters. Hij is het symptoom, niet de oorzaak.
Mytische grensoverschrijder (Loki, Koyote, Hermes). Vernietigt categorieën (held/schurk, gezond/gek, grappig/gruwelijk) om transformatie te forceren.
Misdaden zijn theater (TV-uitzendingen, parades, sociale media). Hij presteert schurkachtigheid voor een publiek, satirisierend spectacle-cultuur.
Geen enkel "juiste" lezen – dat is het punt. Hij ontwijkt definitie, net als hij ontwijkt gevangenschap.