* De geromantiseerde kijk op oorlog: Het verhaal schetst aanvankelijk een beeld van Peyton Farquhar als een dappere en patriottische Confederaat, die graag zijn zaak wil dienen. Dit blijkt echter al snel een geromantiseerde kijk op oorlog te zijn, aangezien Farquhar eigenlijk een burger is die tot een gevaarlijke daad wordt gelokt door een verkenner van de Unie, vermomd als Zuidelijk. Het verhaal hekelt de neiging om oorlog te verheerlijken en de ervaringen van soldaten te romantiseren.
* De feilbaarheid van de menselijke waarneming: Het verhaal speelt met de onbetrouwbare aard van de menselijke perceptie, vooral op momenten van verhoogde stress. Farquhar's uitgebreide ontsnappingssequentie, waarin hij zich losmaakt van zijn banden, door de rivier zwemt en kilometers bos doorkruist, is allemaal een product van zijn stervende geest. Het verhaal hekelt de menselijke neiging om uitgebreide verhalen te creëren om onze ervaringen te verklaren, zelfs als deze onnauwkeurig zijn.
* De kracht van wensdenken: Farquhar's ontsnapping wordt gevoed door zijn wanhoop en verlangen om te overleven. Het verhaal hekelt de menselijke neiging om vast te houden aan hoop, zelfs als er sprake is van een overweldigende overmacht, en benadrukt de vaak onrealistische verwachtingen die we van onszelf stellen.
Het is belangrijk op te merken: De satire in "An Occurrence at Owl Creek Bridge" is subtiel en meer thematisch dan openlijk. Het maakt geen gebruik van humor of directe spot, maar gebruikt eerder het verhaal zelf om bepaalde aspecten van de menselijke natuur en de manier waarop we de wereld waarnemen te bekritiseren.