Paul Fisher heeft geen enkel "favoriete wandelpad" in Tangerine. Belangrijke wandelmomenten definiëren zijn ervaring:
Wandelen = kwetsbaarheid voor Paul (wettelijk blind, gepest). Hij vindt veiligheid in groepssettings (voetbal, familie, Joey's vriendschap), niet in eenzaamheid. De roman gebruikt zijn beperkte zicht om wandelen te maken tot een daad van moed en blootstelling.
Geen specifieke "plaats" geïdentificeerd als voorkeurswandellocatie—de wandelingen zijn narratieve apparaten die zijn navigeren door een vijandige omgeving tonen.