In Bram Stoker's Dracula (1897) verwijst de term "Kinderen van de Nacht" naar vampieren — diegenen die door een vampierbeet zijn veranderd en nu een nachtelijke, roofzuchtige, en sinistere natuur delen.
De Graaf zelf verklaart: "Luister naar hen — de kinderen van de nacht. Wat voor muziek ze maken!" — verwijzend naar de huilende wolven buiten zijn kasteel. De regel is een metafoor die de wolven jacht in het pakket gelijkstelt aan het parasitair bestaan van vampieren.
Sindsdien is de term een bredere metafoor in fictie geworden voor alle wezens van de nacht — vampieren, weerwolven, of andere bovennatuurlijke wezens die in duisternis bloeien.