Shirley Temples studio-contract beperkte haar tot deeltijds uren. Ze ging op werkdagen gewoon naar school en filmde alleen in het weekend en tijdens schoolvakanties.
Californië's Coogan-wet (1939) en studio-overeenkomsten beperkten kinderartiesten hun on-set tijd, wat onderwijs en rust waarborgde. Temples schema was ongebruikelijk gebalanceerd voor die tijd – veel leeftijdsgenoten werkten volledige 6-daagse weken.