Het Theater van Dionysus in 5e-eeuwse Athene was geen elite salon — het was een burgerlijke instelling. Aanwezigheid was verwacht, gesubsidieerd en sociaal gestratificeerd. Vier kernconstituenties vulden het theatron:
Kooplieden, geleerden, diplomaten en reizigers uit de hele Griekse wereld en Middellandse Zee. Athene was de culturele hoofdstad; première's bijwonen was onderdeel van de Grand Tour. Hun aanwezigheid internationaliseerde de discours.
Plato, Aristoteles en hun kringen bijwoonden regelmatig. Plato's *Republiek* critiqueert tragedie *vanuit het publiek*. Aristoteles' *Poetica* dissecteert wat hij zag. Theater was een laboratorium voor ideeën.
Staatslieden (Perikles, Alkibiades, Kleon) keken naar stukken die dungevelde actuele controverse. Aristophanes' komediën noemden namen. Het theater was een parallelle vergadering — waar macht bespott, bevraagd en aansprakelijk gesteld kon worden.
Theater in Athene was geen entertainment — het was democratie in repetitie. Het publiek was de polis.