Annemarie Johansen ziet Zweden nooit fysiek in Lois Lowry's Number the Stars. Zij droomt ervan tijdens een cruciale nacht.
Haar familie plant om Ellen Rosen (Joods) via boot naar Zweden te smokkelen. De volwassenen bespreken de gevaarlijke zeeovertocht. Annemarie, gevreesd, fluistert:
"Zweden... Het is zo ver weg. En de zee... Het is donker en koud en groot."
Kirsti (haar zus) antwoordt: "Maar de zee is mooi... En Zweden is waar de zon gaat slapen."
De droom is een stille, krachtige moment – in contrast met een kinderlijke verbeelding en de brutale realiteit van 1943 Denemarken.