De vijf dramasoorten volgens Aristoteles' Poetica
Aristoteles' Poetica identificeert vijf hoofddramavormen:
- Tragedie – De val van een edele protagonista door een tragische fout (hamartia), die lot, lijding en gevolgen verkent.
- Komedie – Lichthartige, humoristische situaties met een gelukkig einde, vaak satire en scherpte gebruikend om te vermaaken en op de samenleving te commentaren.
- Epos – Lange narratieve gedichten over heroïsche figuren of nationale geschiedenis, met grote avonturen en thema's van heldendom en identiteit.
- Lyriek – Korte, muzikale gedichten die persoonlijke emoties en gedachten uiten, rijk aan beelden en figuurlijke taal.
- Didactische poëzie – Poëzie bedoeld om morele of filosofische lessen te leren, vaak allegorie of satire gebruikend.
Deze categorieën vormden eeuwenlang de westerse dramatische theorie.