A transitie in drama is het mechanisme dat de actie van de ene scène naar de volgende beweegt – locatie, tijd, stemming, of alle drie veranderend. Het is het bindweefsel van een stuk; zonder effectieve transities voelt een productie episodisch, ontwricht, of inert.
Goed gedaan, doen transities meer dan verbinden – ze genereren betekenis. Een langzame crossfade suggereert herinnering; een plotselinge blackout suggereert geweld. Een personage dat door de transitie loopt (niet exit, maar traverseren) laat de grens tussen scènes instorten. De transitie is het drama in miniatuur: keuze, spanning, transformatie.
De beste regisseurs behandelen transities als scènes op zich – gerepeteerd, gevormd, gewaardeerd. Het publiek voelt het verschil.