Rudolf Labans Modern Educational Dance (1965) gaf acteurs en dansers een vocabulaire voor de kwaliteit van beweging – niet alleen wat het lichaam doet, maar hoe het dat doet. Het systeem identificeert acht Effort Actions (ook wel Effort Qualities of Action Dynamism genoemd), elk een combinatie van vier bewegingsfactoren: Gewicht, Tijd, Ruimte en Vloei.
Laban Efforts breiden de bewegingsvocabulaire van een acteur uit buiten gewoontes. Een personage's "standaard" effort onthult persoonlijkheid: een Wringer (angstig, controlerend), een Glider (beheerst, bedacht), een Flicker (zenuwachtig, energiek). Bewuste effort-keuzes staan toe voor precieze fysicalisering van subtekst. Regisseurs gebruiken de taal voor actionable notes: "Minder Punch, meer Press op die regel."
Het volledige Labansysteem omvat Shape (lichaamsveranderende vorm), Space Harmony (bewegings geometrische patronen), en Relationship (interpersoonlijke dynamiek). Maar de Acht Efforts blijven de meest toegankelijke instap – een periodiek systeem van fysieke expressie.