Arthur Miller wordt beschouwd als een maatschappelijke dramaturg omdat zijn stukken direct aanspreken op brandende maatschappelijke kwesties van het midden-20e-eeuwse Amerika. Werken als Dood van een Handelaar (de holle belofte van de Amerikaanse Droom), De Ketel (McCarthyisme als heksenjacht), en Al Mijn Zonen (oorlogswinstbuit) gebruiken drama om de morele scheuren van hun tijd te onderzoeken, te bekritiseren en te reflecteren. Hij vertelde niet alleen verhalen – hij diagnoseerde een samenleving.