Een monoloog in het Globe was een solistische toespraak die de inwendige gedachten van een personage onthulde, direct aan het publiek gericht. De voorste podium maakte intieme verbinding mogelijk. Beroemde voorbeelden:
Stijlen varieerden van passionele uiting tot filosofische meditatie—de architectuur van het Globe maakte elke monoloog een gedeelde vertrouwelijkheid.