Arts >> Kunst en entertainment >  >> Theater >> Drama

Shakespeare Vond Romeo en Juliet Niet Uit: De Lange Voorouderlijke Lijn van het Verhaal

De sterverliefden traceren terug tot millennia. Shakespeare's genialiteit lag in compressie, karaktermontage en poetische dichtheid – niet in uitvinding.

  1. Ovidius, Metamorphoses (8 n.Chr.): Pyramus en Thisbe – Babylonische liefhebbers, een muurkraking, zelfmoord door zwaard en sluier. Directe bron voor het spel-in-het-spel in A Midsummer Night's Dream.
  2. Xenophon van Ephesus, Ephesiaca (2e eeuw n.Chr.): Habrocomes en Anthia – scheiding, schijnbare dood, hereniging.
  3. Masuccio Salernitano, Il Novellino (1476): Mariotto en Ganozza – Siena, heimelijk huwelijk, drank, graf, dubbele zelfmoord.
  4. Luigi da Porto, Historia novellamente ritrovata di due nobili amanti (1530): Romeo en Giulietta – Verona, Montecchi/Capelletti, broeder, drank, dubbele dood. Eerste Italiaanse versie met onze namen.
  5. Matteo Bandello, Novelle (1554): Uitgebreide da Porto; voegde Verpleegster en Benvolio toe.
  6. Arthur Brooke, The Tragical History of Romeus and Juliet (1562): 3.000-regel gedicht; Shakespeare's primaire directe bron.
  7. William Painter, Palace of Pleasure (1567): Prosa-vertaling van Bandello.

Shakespeare comprimeerde negen maanden tot vijf dagen, bedacht Mercutio's scherpte en de Verpleegster's aardigheid, en smeed structurele ironie die het verhaal onsterfelijk maakte. Hij maakte het – hij vond het niet.

Drama

Related Categories