Wanneer Creon ontdekt dat Polynices begraven is in strijd met zijn edict, twijfelt hij niet. Hij concludeert dat de begrafnis geheim door iemand binnen Theben is uitgevoerd – een interne verraad in plaats van een buitenlandse daad.
Zijn verdacht valt onmiddellijk op Antigone, gedreven door twee factoren:
Creon's redenering is politiek scherp maar moreel blind: hij ziet een dreiging voor zijn gezag, niet een zuster die haar broer eert. Deze mislezing – vroomheid behandelen als verraad – zet de tragedie in gang. Hij kan niet begrijpen dat iemand de dood zou riskeren voor goddelijke wet, omdat hij zelf staatsmacht boven de goden plaatst.