Climax van "Sound" door Jesse Ball: Van Lawaai tot Communie
In Jesse Ball's korte verhaal "Sound", vindt de climax plaats wanneer de protagonista (de Luisteraar) de bron van het mysterieuze geluid ontdekt waar hij al mee bezig was:
- Tracert het naar een lege kamer in een verlaten gebouw
- Vindt een kleine zwarte doos
- Opent het om een klein zwart wezentje met grote donkere ogen te ontdekken
- Het wezentje spreekt in een onbekende taal, onthullend dat het hem heeft geobserveerd
- Het biedt hulp aan — als hij instemt te luisteren
- Hij realiseert zich dat het "geluid" HET wezentje's stem IS
- Hij kiest ervoor te blijven luisteren, het verhaal te leren
Dit moment transformeert het geluid van een externe marteling in een communie — de climax is relationeel, niet gewelddadig. De Luisteraar's isolatie eindigt door radicale aandacht.