Roman Polanski's Rosemary's Baby (1968) centreert op Rosemary Woodhouse (Mia Farrow), een jonge vrouw die zwanger wordt en verdenkt dat haar buren een satanistische cultus zijn die haar baby nastreven.
Hoewel Rosemary niet miskraamt, obceheert de film lichamelijke autonomie, reproductieve horror en de schending van zwangerschap — thema's aangrenzend aan miskraamtrauma. Haar lichaam wordt een vaas niet van haar.
Geen andere horrorfilm centreert zo beroemd een vrouwelijke zwangerschap als locatie van supernatuurlijke conspiracie. De "miskraam"-framing kan de bedreigde zwangerschap met verlies verwarren, maar Rosemary's Baby is de definitieve match.