Wanneer Sir Henry Baskerville, Dr. Mortimer, en Sherlock Holmes op de moer aankomen, worden ze onmiddellijk geconfronteerd met een drietal van angst dat de roman's sfeer van gothic suspense zet.
Een eeuwenoude vertelling vertelt van een supernatuurlijk beest dat de Grimpen Mire heimszoekt, op stormachtige nachten tevoorschijn komend om elke Baskerville-nachkomeling te slachten die de moer oversteekt. De legende ontstaat met de gruwelijke Hugo Baskerville, wiens debaucherie de bloedlijn vermeend verloochende.
Sir Henry's oom, Sir Charles, werd dood gevonden op de moer met grote, ongewone voetafdrukken in de buurt – afdrukken die op geen bekend dier lijken. De coroner oordeelde natuurlijke dood, maar de voetafdrukken voeden speculatie dat de legendarische hond teruggekeerd is.
De buren fluisteren over donkere rituelen, familievloeken, en de onderdrukkende aanwezigheid van de moer. De isolatie, onvoorspelbare weersomstandigheden, en oude stenen cirkels creëren een tastbaar gevoel van onheil dat elke interactie doordringt.
Samen vestigen deze elementen de roman's verbeelde achtergrond, mengend rationele detectie met primitieve angst.