Frank Stocktons beroemde verhaal uit 1882 The Lady, or the Tiger? bevat nul dynamische personages. De prinses, haar minnaar, de koning, en de hoveling — allen blijven statisch, hun kernkenmerken en motieveronveranderd van begin tot eind.
De brilliantie van het verhaal ligt precies in deze gebrek aan groei. Door ons karakterontwikkeling te onthouden, dwingt Stockton de lezer om het dynamische element te worden. Wij zijn degene die moet worstelen met de onmogelijke keuze van de prinses, onze eigen waarden projecteren op het ambiguë einde, en confronteren wat onze keuze over ons onthult.
Het open einde is geen narratieve mislukking — het is een spiegel. En spiegels veranderen niet; wij veranderen als we erin kijken.