De antagonist is de Duivel zelf (genaamd "Old Scratch" of "the Black Man").
Hij is niet slechts een personage maar de **externalisatie van Tom's innerlijke hebzucht**. Tom's verdamming is zelf toegebracht; de Duivel faciliteert alleen.
Irving gebruikt het volksverhaal "akkoord met de duivel" om 1820s Nieuw-Engels materialisme en godsdienstige hypocrisie te satireren. De Duivel is de spiegel; Tom is het gezicht.