In Guy de Maupassant's kale verhaaltje "Vendetta" (La Vendetta), een Corsicaanse weduwe genaamd Saverini zweert wreke op de moord op haar zoon Antoine door Nicolas Ravolati. De climax komt wanneer de weduwe, na haar hond Semillante zorgvuldig te hebben getraind om een pop in Ravolati's kleding aan te vallen, het dier op de echte Ravolati loslaat. Semillante scheurt Ravolati's keel open, wat de vendetta vervult.
Eerdere beschrijvingen hebben Maupassant's "Vendetta" verward met andere wraakverhalen. Dit verhaal staat als een bevroren verkennende van primitieve gerechtigheid en moederlijke wredeheid. De climax — koud, berekend, en brutaleffectief — onderstreept de thema's: de bijtende aard van wraak, de lengtes van moederlijke toewijding, en de ontzettende competentie van een vrouw met niets meer te verliezen.
Maupassant's meesterwerk eindigt niet met catharsis, maar met de ongemakkelijke voldoening van een plicht grimly uitgevoerd.