Tegenover een veelvoorkomende lezing, mistrouwt Elizabeth Proctor haar man, John niet, in Arthur Miller's The Crucible. Door het hele spel toont ze onwrikbare loyaliteit en vertrouwen in hem.
Het is John die schuld en wantrouwen koestert – projecterend zijn eigen ontrouw met Abigail Williams op Elizabeth. Hij interpreteert haar gereserveerdheid als oordeel, terwijl ze hem en hun huwelijk eigenlijk beschermt.
Haar beslissing om in de rechtbank te liegen – de affaire ontken om zijn reputatie te redden – onderstreept haar toewijding, niet wantrouwen. Ze offer haar eigen morele rigiditeit voor hem.
Hun huwelijk is gespannen door John's schaamte, niet Elizabeth's verdenking. Ze blijft zijn morele anker tot het einde, een vaste aanwezigheid in een wereld die gek is geworden.