| Aspect | Klassiek Renaissance Drama (14e–17e eeuw) | Modern Drama (einde 19e eeuw–heden) |
|---|---|---|
| Bronnen | Griekse/Romeinse klassiekers, mythologie, geschiedenis | Huidig leven, psychologie, maatschappelijke kwesties |
| Thema's | Universeel: lot, eer, liefde, verraad | Specifiek: vervreemding, identiteit, politiek, absurditeit |
| Taal | Poëtische verzen, verhoogde retorica, monologen | Proza, volks taal, gefragmenteerde dialogen |
| Structuur | Vijf handelingen, lineair, oorzaak-gevolg | Non-lineair, open einde, circulair, gefragmenteerd |
| Personage | Archetypisch, edel, larger-than-life | Gewoon, complex, anti-heroïsch, interior |
| Opvoering | Uitgebreide decors, kostuums, spectacle | Minimalistisch, suggestief, conceptueel |
| Publieksrol | Passieve waarnemers van een gespiegelde wereld | Actieve interpreten; soms deelnemers |
| Filosofie | Orde, hiërarchie, kosmische gerechtigheid | Onzekerheid, relativiteit, existentiële vragen |
Modern drama verwerpt het verleden niet – het ondervraagt het.